تبليغاتX
یادگاردوست - عکس و مکث
 

 ابتکار جالبی که جدیدا توی شهر رشت و در جاده سراوان زیر نظر یونسکو به مرحله اجرای نهایی در آمده موزه میراث روستایی گیلانه که محل خوبیه برای دیدن معماری- گویش- محصولات محلی و ... استان گیلان. چند روز پیش فرصتی دست داد تا برای اولین بار از این موزه دیدن کنم و خیلی مشتاق شدم اینجا رو با عکسهایی که خودم گرفته ام به شما معرفی کنم شاید اگر گذارتون به رشت افتاد از دیدن جاذبه های این محل شما هم مثل من لذت وافر ببرید. 

توضیح :برای سنگین نشدن وبلاگ عکسها رو به صورت لینکهای رنگی قبل توضیحاتی که میدم گذاشتم تا شما با کلیک کردن روی لینکها  عکسها روبزرگتر و واضح تر ببینید.

 

 

ورودی

 

این خونه به سبک و سیاق خانه های گیلانی با همون شیبهای تند سقفهاش و دیوارهای کاهگلیش ساخته شده که محل خرید بلیط و دیدن یکسری عکسها وماکتها از کارهاییه که در این چند هکتار زمین انجام شده.

 

خانه ای در منطقه رودبار

 

کارکنان موزه در هر کدام از این خانه ها با لباسهای محلی آماده توضیح دادن در باره ساختمان  و معماری داخلی و خارجی هستند.علاوه بر اینکه کنار هر خونه شما راهنمایی می بینید شامل منطقه ای که خانه اصلی قبلا اونجا بنا شده بود, معمارهایی که در ساختن این خونه همکاری کردن و سرپرست و ناظر طرح.

 

 

نان محلی

 

در کنار هر کدوم ازاین خونه ها معمولا یه خانم با لباس محلی نشسته و نون همون منطقه رو درست می کنه و شما می تونید داغ داغ از خوردن نونهای ( کشتا- لاکو) لذت ببرید.

 

 

خانه ای در شرق گیلان

 

اگه به عکس خوب توجه کنید می بینید ساختمون با یه فاصله نسبتا زیادی ازکف زمین روی پایه هایی چوبی بالا رفته. این فضا به علت رطوبت بیشتر این منطقه نسبت به منطقه مرکزی و غرب در نظر گرفته شده و این معماری پیش بینی زلزله های احتمالی رو هم کرده . چون در اثر لرزش؛ ساختمون فضای کافی برای جابجایی روی این پایه های چوبی  داره.

 

بخشی از فضای داخلی

 

توی بیشتر خونه های این موزه در هر سه منطقه (مرکزی- غرب و شرق) داخل یکی از اتاقها یک همچین محلی برای پخت و پز در نظر گرفته شده بود. اون ظرف سبز گلی که پایین گذاشته شده به زبان محلی   

( گمج)   به فتح گ و م و سکون ج  گفته میشه و فسنجون و باقلا قاتق توش بی نهایت خوشمزه درست  میشه.

 

لباس محلی

 

اینجا غرفه ای بود برای فروش و گرفتن عکس با لباس محلی. اون لباس محلی که که دامنش سفیده لباس عروس زنای تالش بود که 250000 به مبلغ تومان برای فروش گذاشته بودنش چون پیراهن اون لباس از جنس ابریشم بافته شده بود.

 

توالت

 

معماری این بخش عجیبترین چیزی بود که دیدم. اون زمان چون فاضلاب نبوده چاههای عمیق میکندن. به محض پر شدن چاه ساختمون را به محل دیگه ای جابجا می کردن. این توالتها  در ی نداشتن و به قول راهنمای اونجا open بوده.

 

خانه اشرافی

 

از ظاهر امر پیداست که خونه مربوط به یک تاجری بوده. رنگهای آبی تندی که به ساختمون زده شده  و گلدونهای شعمدونی که روی ایون ( تلار به کسر ت ) میذاشتن برای جلوگیری  از هجوم حشرات به داخل ساختمون بوده.

 

کافه سنتی

 

اینجا محلی بود برای خوردن یک یخ در بهشت سنتی جانانه. اگه به عکس توجه کنید یخ در بهشت سنتی همراه با تخم ریحون رو با چرخوندن یه در فلزی روی یه سری یخی که داخل یه محفظه چوبی گذاشته شده درست می کنند. خوشمزه ترین یخ در بهشتی که به عمرتون می تونید مزه مزه اش کنید.

 

 

خروجی موزه

 

راههای باریک پر سنگریزه ای که تو رو از یک خونه وارد خونه دیگه می کنه,همراه با صدای آواز استاد پور رضا و کلی خاطره و تصویر برای ثبت یک عالمه خاطره.

 

 

 

پ.ن: جواب دوستان در کامنتدونی پست قبلی داده شد.

 

تابعد...

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام تیر 1387ساعت 13:34  توسط juju  |